مقالات

هدف از وحدت اسلامی فقط مصالح سیاسی نیست!

وحدت بین مسلمانان یک وحدت تاکتیکی و بنا بر مصالح سیاسی نیست. این وحدت مانند اتحاد دو گروه سیاسی برای رسیدن به یک هدف مشترک به صورت مقطعی نیست. به عنوان مثال اگر دو گروه سیاسی در جامعه اسلامی وجود داشته باشند که یکی بی دین و ملحد باشد و گروه دیگر مسلمان و موحد،  اتحادی بین آنان برقرار نمی گردد. چنانکه امام خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران با کمونیست های ایران که آنان نیز با نظام شاهنشاهی مبارزه می کردند، دست برادری نداد و آنان را متحد مبارزاتی مردم مسلمان قلمداد نکرد. چند ماه قبل از پیروزی انقلاب اسلامی از امام خمینی (ره) سؤال شد که آیا شما با عناصر مارکسیستی همکاری می کنید؟ ایشان در پاسخ فرمودند: “هدف های ما با هدف های آنها مختلف است، ما متکی بر اسلام هستیم و بر توحید و آنها مخالف با هر دو وجه آن هستند. احکام ما، احکام اسلام است و آنها اسلام را نمی پذیرند و لذا ما علاقه مند به همکاری با آنان نیستیم، وهمکاری نداریم و نخواهیم داشت…» (صحیفه نور، ج 4، ص 37) بر همین اساس  وحدت مورد نظر نظام جمهوری اسلامی، وحدت تاکتیکی و موقت نیست، بلکه وحدتی عمیق و پایدار است که با ایجاد انسجام و همدلی لازم، زمینه و شرایط مناسب برای رشد و شکوفایی استعدادها در جهت پذیرش حقایق دین، آن هم با انتخاب آزاد افراد جامعه را بوجود می آورد. مهمتر از آن اینکه ایجاد وحدت، فی نفسه، بنا به فرمایش قرآن  یکی از وظایف مهم مسلمانان است: «واعتصموا بحبل الله جمیعا ولاتفرقوا» ؛ (سوره آل عمران، آیه 103) همگی به ریسمان الهی چنگ زنید و متفرق نشوید. 

وحدت اسلامی در بین فِرق مختلف،  به معنای دست برداشتن از اعتقادات مذهبی نیست. کسی از وحدت اسلامی این انتظار را ندارد که از میان مذاهب‏ اسلامی یکی انتخاب شود، و سایر مذاهب کنار گذاشته شود. و یا مشترکات همه مذاهب گرفته شود، و مفترقات همه آنها کنار گذاشته شود، و مذهب جدیدی بدین نحو اختراع شود که عین هیچ یک از مذاهب موجود نباشد. بلکه منظور از وحدت شیعه و سنی کنار گذاشتن مسائل اختلافی و تکیه بر مشترکات و مبنا قرار دادن آنها در تعامل با یکدیگر و در مسائل مربوط به جهان اسلام و صحنه بین المللی است. به گونه ای که مسلمانان فارغ از اختلافات و با پرهیز از تفرقه در مسائل جهان اسلام همسو و هم جهت حرکت کنند. شیخ عاشور، معاون دانشگاه الازهر مصر و رئیس کمیته گفت و گوى بین مذاهب اسلامى، درباره وحدت بین فرق اسلامی مى گوید: “مقصود ما یکى کردن همه مذاهب و روى گردانى از مذهبى و روى آوردن به مذهب دیگر نیست; که این به بیراهه کشاندن اندیشه تقریب مذاهب است. هم سویی، باید بر پایه بحث و پذیرش علمى باشد تا بتوان با این اسلحه علمى به نبرد با خرافات رفت. و باید اندیشمندان هر مذهبى در گفت و گوى علمى خود، دانش خود را مبادله کنند تا در یک محیط آرام، بدانند، بشناسند، بگویند و نتیجه بگیرند.”

مشاهده بیشتر

1 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا